برفراشتن

برفراشتن . [ ب َ ف َ ت َ ] (مص مرکب ) برافراشتن . بلند کردن . ♦ برفراشتن به فلک ؛ بسیار بلند و باشکوه ساختن : مقصود کاخ و حجره و ایوان نگاشتن کاشانه های سربفلک برفراشتن آنست تا دمی بمراد دل اندر او با دوستان یکدل دل شاد داشتن . ؟ ♦ سر برفراشتن ایوان ؛ بسیار بلند بردن و باشکوه کردن آن : چو سیستان ز خلف ری ز رازیان بستد وز اوج کیوان سر برفراشت ایوان را. ناصرخسرو. و رجوع به افراشتن شود.