برمة

برمة. [ ب ُ م َ ] (ع اِ) دیگ و دیگ سنگین . (منتهی الارب ). دیگ از سنگ . (از اقرب الموارد). ج، برام [ ب ُ / ب ِ ]، برم [ ب ُ / ب ُ رَ ] . (از اقرب الموارد) (از منتهی الارب ). ◄ از اعلام است . (از منتهی الارب ).

برمة. [ ب َ رَ م َ ] (ع اِ) واحد بَرَم . ثمر درختان بلند باخار. شکوفه و بر درخت پیلو و عضاه . (منتهی الارب ). اراک . (اقرب الموارد). ج، بَرَم، بِرام . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).

برمه . [ ب َ م َ / م ِ ] (اِ) مثقب درودگری باشد که بدان چوب و تخته سوراخ کنند. (برهان ) (آنندراج ). نوعی از آلت درودگران که بدان سوراخ کنند و آنرا ماهه و مته نیز گویند. (شرفنامه ٔ منیری ). برماه . برماهه . برمای . پرما. مته . مثقب : جودانْت کنم به نوک برمه در کونْت کنم دودنده ٔ سیر. سوزنی .