برنادوت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
برنادوت . [ ب ِ دُت ْ ] (اِخ ) شارل . مارشال فرانسوی متولد بسال ١٧٦٣ م . در پو و بسال ١٨٤٤ م . درگذشت . وی در جنگهای دوره ٔ انقلاب کبیر فرانسه و دوره ٔ امپراطوری مهارت نشان داد و از طرف ناپلئون عنوان پرنس د پونتکوروو را یافت . بسال ١٨١٠ م . شارل سیزدهم پادشاه سوئد او را بفرزندی پذیرفت و او در سال ١٨١٣ م . با متفقین ضد فرانسه متحد گردید. در سال ١٨١٨ م . بنام شارل چهاردهم به تخت سوئد جلوس کرد و سلسله ٔ کنونی سوئد از خاندان او هستند. (از فرهنگ فارسی معین ).