برگ بو
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
برگ بو. [ ب َ گ ِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) گیاهی از تیره ٔ غارها جزو تیره های نزدیک به آلاله ها که بصورت درختچه می باشد، و آن گیاهی است دوپایه، برگهایش منفرد، کامل و کناره هایش کمی موج دار است . طول برگهایش تا ١٤ سانتیمتر و عرض تا ٤/٥ سانتیمتر میرسد. (فرهنگ فارسی معین ). آنرا آس بری نیز گویند. قدما آنرا نشانه ٔ قهرمانی و لیاقت می دانستند. برگهای آن برای معطر ساختن غذا، آشها، و ترشیها بکار میرود. سته ٔ آن بسیار کوچک و کروی است، و حب الغار نامیده میشود. (از دایرة المعارف فارسی ). بساک یونانیون از شاخ این درخت بود. (یادداشت دهخدا). رند. غار. شجرالغار. دهم . دهمست . عمار. ذاقی .