برگسار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
برگسار. [ ب َ ] (اِ مرکب ) (از: برگ + سار، پسوند کثرت و فراوانی ) جایی که برگ فراوان است . ◄ (از: برگ + سار = سر) سر برگ : ز خشم و عفو تو ایام را درختی رست بر آن دو شاخ و بر و برگسار آتش و آب . مسعودسعد.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
برگسار. [ ب َ ] (اِ مرکب ) (از: برگ + سار، پسوند کثرت و فراوانی ) جایی که برگ فراوان است . ◄ (از: برگ + سار = سر) سر برگ : ز خشم و عفو تو ایام را درختی رست بر آن دو شاخ و بر و برگسار آتش و آب . مسعودسعد.