بریر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بریر. [ ب َ ] (ع اِ) نخستین برِ پیلو. بَریرة، یکی . (منتهی الارب ). اولین چیزی که از میوه ٔ اراک آشکار میشود. (از اقرب الموارد). و رجوع به اراک و پیلو شود.
بریر. [ ب ُ رَ ] (اِخ ) ابن الخضیر همدانی . یکی از شهدای کربلا بروز عاشورا در رکاب حسین بن علی علیهماالسلام، و او اول کسی است که بعد از حر شهید شد. (از حبیب السیر چ طهران ج ١ ص ٢١٥).