بزه کاری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بزه کاری . [ ب َ زَ / زِ ] (حامص مرکب ) عصیان . گناهکاری . (یادداشت بخط دهخدا). ج، بزه کاریها، بمعنی مآثم . (تاریخ بیهقی ) : من بجرمی نکرده معذورم کز بزه کاری پدر دورم . نظامی .
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی