بزه
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(بُ زَ یا زِ) (اِ.) ۱- زمین پشته پشته و ناهموار. ۲- میوه خوشبوی.
(بِ زِ) [ په. ] (اِ.) ۱- گناه و خطا. ۲- جرم.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(بُ زَ یا زِ) (اِ.) ۱- زمین پشته پشته و ناهموار. ۲- میوه خوشبوی.
(بِ زِ) [ په. ] (اِ.) ۱- گناه و خطا. ۲- جرم.