بزول
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بزول . [ ب ُ ] (ع مص ) برآمدن نیش شتر. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). برآمدن دندان نیش شتر. (المصادر زوزنی ). برآمدن دندان نیشتر شتر. (تاج المصادر بیهقی ).
بزول . [ ب َ ] (ع ص ) شتری که دندان نیش برآورده باشد. مذکر و مؤنث در وی یکسان است . ج، بُزْل، بُزُل . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).