بزوفری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بزوفری . [ ب َ زَ ف َ ] (اِخ ) ابوالعلاء محمدبن علی . از بزرگان امامیه در بغداد که در زمان مقتدر خلیفه ٔ عباسی از طرف ابن الفرات وزیر المقتدر عامل واسط شد. و رجوع به خاندان نوبختی تألیف عباس اقبال صص ٩٩-١٠٠ شود.