بستانک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بستانک . [ ب ُ ن َ ] (اِخ ) دهی به سرحد فارس وخوزستان و از آنجا تا اَرَّجان چهارفرسنگ باشد. رجوع به نزهةالقلوب ج ٣ چ ١٣٣١ هَ . ق . لیدن ص ١٨٩ شود.
بستانک . [ ب ُ ن َ ] (اِخ ) دهی از دهستان دودانگه بخش ضیأآباد شهرستان قزوین در ٨هزارگزی جنوب ضیأآباد و یک هزارگزی راه همدان واقع در جلگه . هوایش معتدل دارای ٤٥١ تن سکنه . شیعه مذهب با زبان ترکی و فارسی . آبش از قنات و رودخانه ٔ خررود. محصولش غلات، پنبه، کرچک و شغل مردم آنجا زراعت و جوراب بافی و راهش ماشین رو است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ١).