بسیم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بسیم . [ ب َ ] (اِخ ) محمد افندی از شعرای متأخر عثمانی و از موالی بود و بسال ١٢٤٣ هَ . ق . درگذشت . (از قاموس الاعلام ترکی ج ٢).
بسیم . [ ب َ ] (اِخ ) صالح افندی از شعرای متأخر عثمانی و از مردم اسلامبول و از خواجگان بود و بسال ١٢٤٣ هَ . ق . درگذشت . (از قاموس الاعلام ترکی ج ٢).
بسیم . [ ب َ ] (اِخ ) ابراهیم افندی . منشی اول هیئت رئیسه جامع احمدی بود. او راست : ادب اللغة و ملکةالذوق، سخنرانیی که وی در باشگاه کارمندان اسکندریه ایراد کرد و بسال ١٣٢٨ هَ . ق . در ٤٨ ص در مطبعه ٔ وطنیه ٔ اسکندریه چاپ گردید. (از معجم المطبوعات ستون ٥٦٥).