بشاب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بشاب . [ب َ ] (اِخ ) باشو. ده جزء دهستان کیوان بخش خداآفرین شهرستان تبریز. سکنه آن ٣٧٠ تن و آب آن از چشمه و محصول آنجا غلات و شغل اهالی زراعت و گله داری است . و رجوع به باشو شود. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٤).