بشاخ چادر افکندن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بشاخ چادر افکندن . [ ب ِ دَ / دُ اَ ک َ دَ ] (مص مرکب ) (بیشاخ ...) و (یکشاخ ...) یکسو کردن زنان رعنای خودنما، چادر را تا عرض حسن ترکیب و تناسب اعضاء و تقطیع خود دهند. (آنندراج ) : اگر بناز به یک شاخ افکنی چادر دگر شکوفه نگردد بشاخسار سفید. میرنجات (از آنندراج ). هر نخل پرشکوفه درین باغ لیلی است کز خیرگی فکنده به یک شاخ چادرش . صائب (از آنندراج ).