بشاسب

بشاسب . [ ب ُ ] (اِ) بشاسپ . گوشاسب . بوشاسب . مخفف بوشاسب است که خواب باشد و به عربی نوم خوانند. (برهان ). خواب که بوشاسب نیز گویند. (رشیدی ). بوشاسب و خواب . (ناظم الاطباء) (از انجمن آرا) (از آنندراج ) (از هفت قلزم ) (از جهانگیری ). خواب بود.(سروری ). رؤیا. و رجوع به بوشاسب شود : چه لختی شد از شب بشددر بشاسب به بوشاسب آمدش دخت گشاسب . اسدی (از انجمن آرا، سروری، رشیدی ).

بشاسب . [ ب َ س ِ ] (اِخ ) دهی از دهستان بریاجی بخش سردشت شهرستان مهاباد. سکنه ٢٣٠ تن . آب از رودخانه ٔ سردشت . محصول آن غلات، توتون، مازوج، کتیرا و شغل اهالی زراعت و گله داری و صنایع دستی آنها جاجیم بافی است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٤).