بشبیشی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بشبیشی . [ ب َ ] (اِخ ) احمدبن عبداللطیف بن قاضی احمد مصری شافعی وی در بشبیش بسال ١٠٤١ هَ . ق . متولد شد و قرآن را حفظداشت و به مصر آمد و پانزده سال بماند و بتدریس قرائت جامع ازهر منصوب شد و در ١٠٩٢ هَ . ق . به حج رفت و در مکه اقامت گزید و به مصر بازگشت و در بشبیش بسال ١٠٩٦ هَ . ق . درگذشت : او راست التحفة السنیة فی الاجوبة السنیة عن الاسئلة المرضیة، در مسائل دینی که به مصر بسال ١٢٧٨ هَ . ق . چاپ شده است . (از معجم المطبوعات ستون ٥٦٦ و ٥٦٧). و رجوع به ریحانة الادب شود.