بشتیری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بشتیری . [ ب ُ ] (اِخ ) شیخ زاهد صالح عبدالقادربن ابوصالح حنبلی بشتیری . وی به بغداد آمد و در نزد ابوسعد مخرمی در مدرسه ٔ او واقع در باب الازج فقه آموخت ... وی بسال ٤٧٩ هَ . ق . متولد شد و در ١٨ ربیعالاول سال ٥٦١ هَ . ق . درگذشت . (از معجم البلدان ) (از مرآت البلدان ).
بشتیری . [ ب ُ ] (ص نسبی ) منسوب به بشتیر گیلان . رجوع به بشتیر شود. (از معجم البلدان ) (از مرآت البلدان ).