بشرویه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بشرویه . [ ب ِ رَ وَ ] (اِخ ) ابراهیم بن احمدبن بشرویه بخاری از عالمان بود. رجوع به تاج العروس شود.
بشرویه . [ ب ِ رَ وَ ] (اِخ ) ابونعیم بشرویه بن محمدبن ابراهیم معقلی . امیر نیشابور بود. وی از بشربن احمد اسفراینی روایت دارد. رجوع به تاج العروس شود.
بشرویه . [ ب ُ رَ وَ ](اِخ ) نام جماعتی است . (منتهی الارب ) (از سمعانی ).