بشریة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بشریة. [ ب َ ش َ ری ی َ ] (ع ص نسبی ) تأنیث بشری . رجوع به بشری و بشریت شود.
بشریة. [ ب َ ش َ ری ی َ ] (اِخ ) یکی از هفت فرقه ٔ معتزله باشند. (بیان الادیان ). فرقه ای از معتزله، اصحاب بشربن المعتمر. (مفاتیح ). گروهی از معتزله و اتباع بشربن المعتمر باشند. بشر خود از افاضل علماء معتزله بود و عقاید خاصی داشت . رجوع به کشاف اصطلاحات الفنون و تعریفات جرجانی و البیان و التبیین ج ١ ص ١٢٦ شود.