بصرا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بصرا. [ ب َ ] (اِخ ) دهی از دهستان جلال ازرک بخش مرکزی شهرستان بابل . سکنه ٔ آن ٢٨٥تن . آب آن از رودخانه ٔ کاری . محصول آنجا برنج، کنف و مختصری غلات، نیشکر. شغل اهالی آن زراعت . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٣). و رجوع به سفرنامه ٔ مازندران و استرآباد رابینو چ ١٣٤٢ هَ . ق . قاهره ص ١١٨ شود.
بصرا. [ ب ُ ] (اِخ ) یکی از شهرهای جانب شرقی دجله که تا بغداد ده فرسنگ فاصله داشته وبر اثر تغییر مسیر دجله از آبادی بدور مانده است . رجوع به جغرافیای سرزمینهای خلافت شرقی، و بصری شود.
بصرا. [ ب ُ ص َ ] (ع ص، را) ج ِ بصیر. (از ناظم الاطباء). بینا و نابینا از لغات اضداد است . (آنندراج ). بینندگان . (مؤیدالفضلاء). بینایان . روشن بینان . روشن دلان : گر عادلی از طاعت بگذار حق رزق بنگر به بصیرت که درین ره بصرااند. ناصرخسرو.