بضم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بضم . [ ب َ ] (ع مص ) ستبردانه گردیدن کشت . ◄ اندک سخت شدن دانه . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).
بضم . [ ب ُ ] (ع اِ) نفس . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). ◄ خوشه ٔ نوخیز روزافزون . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). سنبله . (اقرب الموارد).