بضوک

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بضوک . [ ب َ ] (ع اِ) شمشیر بران . (منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء) (آنندراج ). باضک . (منتهی الارب ). رجوع به باضک شود.