بضک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بضک . [ ب َ ] (ع مص ) بریدن چیزی را: لایبضک اﷲ یده ؛نبرد خدای دست او را. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بضک . [ ب َ ] (ع مص ) بریدن چیزی را: لایبضک اﷲ یده ؛نبرد خدای دست او را. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).