بضیع

بضیع. [ ب َ ] (ع اِ) آداک و خشکی میان دریا. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). جزیره ٔ واقعدر دریا. (از اقرب الموارد). ◄ خوی روان شده از آدمی و ستور. ◄ دریا. ◄ آب گوارا. ◄ شریک . (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ) (آنندراج ). ج، بُضعْ (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ گوشت، یقال : دابة کثیرة البضیع؛ یعنی ستور پرگوشت و رجل حاظی البضیع؛ یعنی مرد آکنده گوشت . (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ) (آنندراج ). رجل کثیرة البضیع و رجل حاظی البضیع؛ ای سمین . (اقرب الموارد). ج ِ بضعة و این جمعی نادر است مانند رهین ج ِ رهن و معیز ج ِ معز و کلیب ج ِ کلب . (یادداشت مؤلف ).

بضیع. [ ب َ ] (اِخ ) لشکرگاهی متصل به یمن غیر جده . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).

بضیع. [ ب َ ] (اِخ ) کوهی است . (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (منتهی الارب ).