بطلمیوس ثانی

بطلمیوس ثانی . [ ب َ ل َ س ِ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) لقبی بوده که به دانشمند بزرگ بقصد بزرگ داشت و تجلیل اطلاق میشده چنانکه خاقانی در شعر زیر خود را بدان ستاید : مرا خوانند بطلمیوس ثانی مرا دانند فیلافوس والا. خاقانی .

بطلمیوس ثانی . [ ب َ ل َ س ِ ] (اِخ ) لقب ابوعلی بن هیثم . رجوع به ابن هیثم و تتمه ٔ صوان الحکمه ص ٧٧، و روضات الجنات چ ١ ص ١٣٤ شود.

بطلمیوس ثانی . [ ب َ ل َ س ِ ] (اِخ ) لقب غیاث الدین جمشید. رجوع به غیاث الدین جمشید و حبیب السیر چ خیام ج ٤ ص ٢١ شود.