بغال
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بغال . [ب َ غ غ ] (ع اِ) استربان . (منتهی الارب )... قاطرچی . (ناظم الاطباء). استروان . ج، بغالون . (مهذب الاسماء).
بغال . [ ب ِ ] (ع اِ) ج ِ بَغل، بَغلَة. استران . (ترجمان علامه جرجانی ص ٢٧) (از اقرب الموارد) (آنندراج ). ج ِ بَغل . (ناظم الاطباء) : مراکب راهوار و بغال و جمال بسیار. (جهانگشای جوینی ). و رجوع به بغل و بغلة شود.