بغام
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بغام . [ب ُ ] (ع اِ صوت ) بُغوم . بانگ آهو و شتر و گاو دشتی .(آنندراج ) (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). بانک آهوان وگوساله . (مهذب الاسماء). صوت آهو. (اقرب الموارد).
بغام . [ ب ُ ] (ع مص ) بانگ کردن آهو بسوی بچه بنرمترین آواز. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). ◄ بانگ کردن آهو و اشتر و گاو دشتی . (زوزنی ) (تاج المصادر بیهقی ). بانگ کردن گاو دشتی و گوزن و بز کوهی . (آنندراج ) (منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء). ◄ قطع کردن ناقه حنین را و دراز ننمودن آن . ◄ گشاده نگفتن سخن را با صاحب خود. (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). گشاده نگفتن سخن . (آنندراج ).