واژه جو

بقیلة

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بقیلة. [ ب َ ل َ ] (ع ص ) تره زار و زمین سبزه ناک، یقال : ارض بقیلة. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ) (آنندراج ). و رجوع به بقاله و بقلة و بقیل شود.

بقیلة. [ب ُ ق َ ل َ ] (ع اِ مصغر) مصغر بقلة. (ناظم الاطباء).

معنی بقیلة | واژه جو