بل بل کردن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بل بل کردن . [ ب ِ ب ِ / ب َل ْ ل ُ ب َ ل ْ / ب َ ب َ ک َ دَ ] (مص مرکب ) در تداول عامه، سخت بسرعت و بگستاخی سخن گفتن . (یادداشت مرحوم دهخدا).
بلبل کردن . [ ب ُ ب ُ ک َ دَ ] (مص مرکب ) گویا کردن و بر سر شور آوردن، متعدی بلبل شدن . (از آنندراج ) : سواد جوهر آئینه بلبلش کرده ست وگرنه طوطی من گفتگو چه میداند. محمدقلی سلیم (از آنندراج ). ◄ عاشق کردن . ◄ آشفته کردن . (ناظم الاطباء) (فرهنگ فارسی معین ).