بلاجهت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بلاجهت . [ ب ِ ج ِ هََ ] (از ع، ق مرکب ) (از: ب + لا (نفی ) + جهت ) بدون جهت . بی جهت . بی سبب . (فرهنگ فارسی معین ). بی علت . بی دلیل . ♦ عزیز بلاجهت ؛ لوس .
مترادف و متضاد واژهدان
بیدلیل، بیسبب، بیخود، بیعلت غیرقانونی
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی