بلالی

بلالی . [ ب َ ] (اِخ ) ابوطاهر محمدبن علی بن بلال، از اصحاب امام یازدهم و از منکران وکالت ابوجعفر عمری که خودرا بجای ابوجعفر وکیل امام غایب میخوانده است، و پیروان او را بلالیه میخواندند. (از حاشیه ٔ عباس اقبال بر خاندان نوبختی ص ٢٣٥). و رجوع به کتاب الغیبه ٔ طوسی ص ٢٦٠ و احتجاج ص ٢٤٥ و ریحانة الادب ج ١ ص ١٧٤ شود.

بلالی . [ ب ِ ] (ص نسبی ) منسوب به بلال مؤذن حضرت رسول (ص ). (از الانساب سمعانی ).