بلامعارض

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بلامعارض . [ ب ِ م ُ رِ ] (ع ص مرکب ) (از: ب + لا(نفی ) + معارض )بدون معارض . بلامنازع . (فرهنگ فارسی معین ). بلامانع.

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط