بلند و پست
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بلند و پست . [ ب ُ ل َ دُ پ َ ] (ترکیب عطفی ) فوق و تحت . (آنندراج ). بالا و پایین . (ناظم الاطباء). ◄ بالای کوه و پایین دره . (ناظم الاطباء). ◄ آسمان و زمین . (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ غنی و فقیر. (از هفت قلزم ). ♦ بلندوپست دیده ؛ کارآزموده . کسی که روز نیک و بد هر دو را دیده باشد. (ناظم الاطباء). مجرب .