بلند گفتن

بلند گفتن . [ ب ُ ل َ گ ُ ت َ ] (مص مرکب ) به جهر سخن گفتن . مقابل آهسته گفتن . (یادداشت مرحوم دهخدا) : ودر نماز «بسم اﷲ» بلند گویند. (کتاب النقض ص ٤٦٣). ♦ به بانگ بلند گفتن ؛ به صدای بلند سخن گفتن . به جهر آواز دادن : سرم خوشست و به بانگ بلند می گویم که من نسیم حیات از پیاله می جویم . حافظ.