بنات البکر

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بنات البکر. [ ب َ تُل ْ ب ِ ] (ع اِ مرکب ) بارانها و مراد از «بکر» ابر است در اول پیدایش . (از المرصع).