بنات البید

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بنات البید. [ ب َ تُل ْ ] (ع اِ مرکب ) شتران . کلمه ٔ «بید» جمع بیدا و بمعنی صحرا است . (از المرصع).