بنکوه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بنکوه . [ ] (اِخ ) دهی از دهستان ارادان است که در بخش گرمسار شهرستان دماوند واقع است . و ٢٩٥ تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ١). نام ایستگاه هفتم راه آهن تهران بسوی شمال نیز هست .
بنکوه . [ ب َ ] (اِ) بمعنی اسبغول است که به عربی بذر قطونا گویند. (انجمن آرا). و رجوع به بنگو و بنکو شود.