بنگله
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بنگله . [ ب ُ گ ُ ل َ ] تخم دان گلها. (یادداشت بخط مؤلف ).
بنگله . [ ب ُ ب ِ گ َ / گ ُ ل َ ] (اِ) نامی است که در نیک شهر و ایرانشهر به پنج انگشت دهند. (یادداشت بخط مؤلف ). ◄ گله ٔ شتر که به صحرا بچرا رها کرده باشند. (یادداشت بخط مؤلف ).
بنگله . [ ب َ گ َ ل َ ] (ص نسبی ) منسوب به بنگاله . (فرهنگ فارسی معین ) (ناظم الاطباء) : ای نیزه ٔ تو گوی و دل دشمن انگله خصم تو روبهی است حسام تو بنگله . قطران . ◄ زبان مردم بنگاله . بنگالی . (فرهنگ فارسی معین ). ◄ (اِ) خانه ٔنیین . ◄ خانه ٔ ییلاقی . (ناظم الاطباء) (فرهنگ فارسی معین ).