بنی زریع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بنی زریع. [ ب َ زُ رَ ] (اِخ ) سلسله ای از حکام که از سال ٤٧٩ تا ٥٦٩ هَ . ق . در عدن حکومت کردند. در سال ٤٧٦ المکرم دو برادر را که عباس بن الکرم و مسعودبن الکرم نام داشتند، به اشتراک هم بحکومت عدن مأمور نمود. و مدتی این حکومت باقی بود و تا ایام استیلای آل بویه بر عربستان دوام داشته است . آخرین حکام این سلسله محمد است که بدست سلسله ٔ امویان برانداخته شدند. (از طبقات السلاطین چ لین پول ص ٨٥ و ٨٦).