بنی زیاد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بنی زیاد. [ ب َ ] (اِخ ) حکام بنی زیاد از سال ٢٠٤ تا ٤٠٩ هَ . ق . یعنی مدت دو قرن در زبید حکومت کرده اند و قلمرو سلطنت ایشان قسمت عمده ٔ یمن را شامل بوده . در زمان آخرین امیر سلسله ٔزیادی، حکومت متصرفات ایشان بدست چند نفر از موالی افتاد که آنها را بنی نجاح خوانده اند. (از طبقات السلاطین ص ٨٠). رجوع به فرهنگ فارسی معین و آل زیاد شود.