بنی طولون

بنی طولون . [ ب َ ] (اِخ ) (٢٥٤ - ٢٩٢ هَ . ق .) طولون از غلامان امرای سامانی است که او را حکمران سامانی بخارا بعنوان هدیه پیش مأمون فرستاد و طولون نزد مأمون در بغداد و سرمن رآی (سامره ) به مناصب عالیه رسیده بود. پسرش احمد در سال ٢٤٠ هَ . ق . حائز مقامات پدر شد و در ٢٥٤ هَ . ق . به نیابت حکومت مأمور مصر گردید و چیزی نگذشت که در آنجا خود را مستقل اعلان نمود... امرای طولون در تاریخ به حشمت و شکوه پای تخت خود القطائع (مابین الفسطاط و محل القاهره ) و آثار و ابنیه ٔ خیریه معروفند. اولین آنها احمدبن طولون ٢٥٤ هَ . ق . و آخرینشان شیبان بن احمد است که در سال ٢٩٢ هَ . ق . بدست حکام خلفای عباسی منقرض گردیدند. (از طبقات السلاطین ص ٥٨). رجوع به فرهنگ فارسی معین و طولون شود.