بنی طرف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بنی طرف . [ ب َ طُ رُ ] (اِخ ) قبیله ای از قبایل عرب خوزستان . (جغرافیای سیاسی کیهان ص ٩٢). از عشایر عرب خوزستان، مشتمل بر ٢٥٠٠ خانوار است که در بخش بستان از شهردشت زندگی میکنند. ناحیه ٔ دشت میشان تا تیرماه ١٣١٤ هَ . ش . بنام این طایفه بنی طرف خوانده شد و در آن تاریخ فرهنگستان ایران نام دشت میشان بر آن نهاد. (دایرة المعارف فارسی ). رجوع به فرهنگ فارسی معین و دشت میشان شود.