بنیت

بنیت . [ ب ِ ی َ ] (ع اِ) بنیة. بنیه . نهاد و آفرینش چیزی . فطرت . (فرهنگ فارسی معین ) : بنیاد فضل و بنیت فضل است و پشت فضل وز پشت فضل باز شه شرق یادگار. فرخی . که بنیت آدمی چون آوندی ضعیف است . (کلیله و دمنه ). اول فکرآخر آمد در عمل بنیت عالم چنان دان در ازل . مولوی . رجوع به بنیة شود. ◄ بنا. (فرهنگ فارسی معین ).