بهارآرا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بهارآرا. [ ب َ ] (نف مرکب، اِ مرکب ) بهارآرای . آرایش دهنده ٔ فصل بهار. آنکه بهار را آراید. ◄ کنایه از باران بهاری . (آنندراج ). باران بهاری . (ناظم الاطباء). ◄ گل و شکوفه و امثال آن . (آنندراج ) (ناظم الاطباء).