بهداری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بهداری . [ ب ِ ] (حامص مرکب، اِ مرکب ) وزارت یا اداره ای که عهده دار رسیدگی به اموربهداشت و صحت مردم است . صحیه . (فرهنگ فارسی معین ). اداره ای که برای مواظبت بهداشت مردم تأسیس شده است .این کلمه بجای صحیه اختیار شده است . (فرهنگستان ).