بهدار

بهدار. [ ب ِ ] (نف مرکب ) نیکودارنده . ◄ مأمور بهداری که عهده دار رسیدگی به بهداشت مردم مخصوصاً اهالی قرا و قصبات است . (فرهنگ فارسی معین ).