بهره دادن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بهره دادن . [ ب َ رَ / رِ دَ ] (مص مرکب ) حص . (منتهی الارب ). حصه . حص . (دهار). نصیب دادن : اینجا ز بهر آن ز خدائیت بهره داد کاین گوهر شریف مر آن هدیه را بهاست . ناصرخسرو. زبان بگشاد شاپور سخنگوی سخن را بهره داد از رنگ و از بوی . نظامی . ◄ سود دادن . فائده دادن .