بهشتی سواد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بهشتی سواد. [ ب ِ هَِ س َ ] (اِ مرکب ) جایی که مانند بهشت باشد. (ناظم الاطباء). شهر آباد و معمور : عجب مانده شد زآن بهشتی سواد که چون آورد خنده ٔ بیمراد. نظامی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بهشتی سواد. [ ب ِ هَِ س َ ] (اِ مرکب ) جایی که مانند بهشت باشد. (ناظم الاطباء). شهر آباد و معمور : عجب مانده شد زآن بهشتی سواد که چون آورد خنده ٔ بیمراد. نظامی .