بوزینه

بوزینه . [ ن َ / ن ِ ] (اِ) میمون را گویند. (برهان ). کنیت میمون که آنرا بفارسی کپی خوانند. بوزینه مخفف ابوزینه . (از غیاث ) (آنندراج ). پهنانه . (فرهنگ اسدی ). ابوخالد.ابوحبیب . ابوخلف . ابوزنه . ابوقشه . ابوقیس . (المرصع). کپی . قرد. حمدونه . شادی . بوزنه . (یادداشت بخط مؤلف ) : هرکه بتکلیف کاری کند که سزای آن نباشد بدو آن رسد که بدان بوزینه رسید. (کلیله و دمنه ). بوزینه بر چوب نشست و بریدن گرفت . (کلیله و دمنه ). کافران اندر مری بوزینه طبع آفتی آمد درون سینه طبع. مولوی . پس خدا آن قوم رابوزینه کرد چون که عهد خود شکستند از نبرد. مولوی . ♦ امثال : بوزینه را با درودگری چه کار . رجوع به بوزنه و بوزنینه وامثال و حکم دهخدا شود.