بوستان افروز

بوستان افروز. [ اَ / س ِ اَ ] (اِ مرکب ) گلی است که آنرا تاج خروس گویند به سبب شباهتی که بدان دارد. (برهان ). همان گل تاج خروس است، بسبب شباهتی که بدان دارد. گل تاج خروس . (رشیدی ). دیسم . (بحر الجواهر) (آنندراج ). دج الامیر. اماریطن : بوستان افروز پیش ضیمران چون نزاری پیش روی فربهی . منوچهری . بوستان افروز تازه در میان بوستان همچو خون آلوده در هیجا سنان کارزار. غضایری رازی . بوستان افروز بنگر رسته با شاه اسپرم گر ندیدستی خط قوس قزح بر آسمان . ازرقی (دیوان چ دانشگاه ص ٧١). فروخت روی نشاطم چو بوستان افروز بدین امید کز این ورطه بو که جان ببرم . انوری . می چون بوستان افروز ده زانک سفال دل چو ریحان تازه کردی . خاقانی . زآن گلی چند بوستان افروز که در آن بوستان بدند آن روز. نظامی . چه خوری خون چو لاله ٔ دلسوز خوش نظر باش و بوستان افروز. خواجوی کرمانی . رجوع به بستان ابروز و بستان افروز شود.